ZWOLLE - Zwarte voetbalhumor ontstaat uit blauwwitte deceptie: of schrijver dezes alvast de vrijdagavonden voor volgend jaar wil vrijhouden? In de waan van de dag die de voetballerij is, tipt een balans zo van optimisme naar pessimisme. Na het echec van PEC Zwolle tegen Sparta (0-3) volgt een meer voorspelbare maar niet minder somber makende nederlaag tegen PSV (0-4).
Als je wint heb je vrienden, heel veel vrienden. En van winnen, krijg je vertrouwen: heel veel vertrouwen. Maar als het even tegenzit, dan vervliegt (zelf)vertrouwen sneller dan Channel N°5 in een beerput. Zowel bij (sommige) supporters langs de lijn, als bij de elf die op het veld staan. “Zoveel vertrouwen zit er niet in de ploeg”, stelt Bram van Polen monotoon vast. De aanvoerder, met een kille, zelfkritische blik kijkend in de spiegel, ziet weinig tot geen lichtpuntjes: “Vandaag krijgt niemand van ons een voldoende. Het was gewoon heel slecht.”
Onder een deken van chagrijn trekt de tweede helft van PEC-PSV voorbij. De thuisploeg heeft de eerste helft vooral achter landskampioen PSV aangelopen. Het tweede bedrijf begint nog wel goed voor PEC, maar dat is meer een kwestie van schadebeperking dan daadwerkelijk een gooi naar de prijzen want de Zwollenaren spelen dan al een verloren wedstrijd. Niet alleen op basis van de stand (0-2), maar ook op basis van het vertoonde spel. Het verschil in klasse wordt pijnlijk duidelijk als ook het verschil in agressie en overtuiging aan het licht komt.
Onderuit gaan kan tegen PSV, dat in mei nog een schaal meenam úit Zwolle, maar deze augustusavond een tot de rand gevulde gifbeker heeft meegenomen náár Zwolle en zet deze PEC ook voor. PEC nipt niet; PEC is gulzig en drinkt met grote slokken tot de bodem in zicht is. Dat het ‘slechts’ 0-4 blijft, is mede te danken aan PSV, dat na de pauze weet dat de winst binnen is.
Dat het maar liefst 0-4 wordt, heeft vooral te maken met het Zwolse spel. Was het tegen NEC nog een uur ‘best goed’ en tegen Sparta al ‘behoorlijk matig’, tegen PSV is het ronduit slecht (eerste helft). Dus dringt zich de vraag op of PEC zich al zorgen moet gaan maken. De versterkingen zijn vooralsnog geen versterkingen, het vertrouwen is gedeukt, de ziekenboeg is vol en het programma is zwaar (Heerenveen, Utrecht, AZ en Ajax).
De kille cijfers: drie gespeeld, één punt. Doelsaldo: 1-8. Positie op de ranglijst: voorlaatste. Positief? De competitie is pas drie potjes onderweg…
