(door Mark de Rooij)
ZWOLLE - Lachende gezichten bij ZAC na het laatste fluitsignaal van de wedstrijd tegen VHK (7-1), maar van uitgelaten blijdschap is geen sprake. Tot het moment dat een champagnefles wordt ontkurkt is niet te merken dat ZAC iets bijzonders heeft gepresteerd. Het is maar een periode, zegt aanvoerder Okke Scholten. We willen gewoon door.
De vreugdetaferelen beperken zich tot pupillen die het veld bestormen na de overwining, op zoek naar hun trainer die in het eerste elftal speelt. Spelers van ZAC geven elkaar wat high fives en hebben zin in een feestje -Waar is het bier?!- en even later wordt de door de club beschikbaar gestelde fles champagne leeg gegoten.
Dat is het dan wel. Het winnen van de eerste periodetitel, een wedstrijd voordat deze ten einde komt, is geen reden om uit je dak te gaan. Ook al speelde de club vorig seizoen nog een klasse lager. Je weet dat die eraan zit te komen. We hadden aan een gelijkspel ook genoeg gehad. Als je hem op het nippertje wint, ben je waarschijnlijk wel wat blijer, denkt de aanvoerder, die tegen VHK voor de verandering eens linksbuiten staat. Scholten is als haarlemmerolie voor trainer Egbert Kragt, hij kan hem overal neerzetten. Tegen KHC stond ik mid-mid, in een oefenwedstrijd een keer voorstopper, linksback tegen Nieuwleusen. Dat wisselt nogal, lacht Scholten. Dat is ook de kracht van het elftal. Veel spelers kunnen op meerdere posities spelen.
Scholten is tegen VHK goed voor twee assists, maar een treffer blijft uit. Twee keer is hij heel dicht bij. Bij een 2-1 stand schiet hij van dichtbij op de onderkant van de lat en in de slotfase zou hij normaal gesproken mogen aanleggen voor een strafschop. Een overigens onterechte strafschop na een vermeende overtreding op Joost Vulkers, maar dat terzijde. Scholten staat de strafschop af aan Bastiaan, die dolgraag zijn derde van de middag wil maken en dat ook doet. Ik sta die penalty af omdat hij hem wil hebben. Hij moest hem hebben, lacht Scholten. Het is typerend voor Bastiaan, vorig seizoen goed voor 35 goals en dit seizoen al voor tien, en typerend voor ZAC. Stuk voor stuk jongens uit de opleiding van ZAC die al lang samenspelen, elkaar een succesje gunnen en enorm gretig zijn. We willen meer. We willen het minste aantal tegengoals en we willen dat Robbin weer topscorer van Zwolle wordt.
Het einde van de ZAC-glorie is nog niet in zicht. Een ondanks de jeugdigheid volwassen spelend elftal dat de boel achterin dichthoudt en voorin altijd wel een paar kansjes creëert en tot dusverre ook afmaakt, hoeft in principe niet bang te zijn voor een grote dip (in 3C althans). Het elftal oogt stabiel en de club verlekkert zich al aan de talenten die op dit moment in de B1 en A1 spelen. Of ZAC volgend seizoen in de tweede klasse speelt en dus voor een tweede jaar op rij gaat promoveren, durft Scholten nog niet te zeggen.Daarvoor moeten we nog te veel sterke ploegen krijgen. De eerstvolgende opdracht is een pikante. Dat is namelijk de burenruzie met Zwolsche Boys.

