ZWOLLE - Het is niet voor iedereen met een wilde droom weggelegd. Kinderen die een opleiding aan het Center for Sports & Education willen volgen, moeten op de selectiedag laten ze zien wat ze in huis hebben. De Swollenaer kijkt mee bij de selectiedag atletiek.
Atletiek is één van de in totaal zestien sporten waar jongeren zich in kunnen bekwamen op de topsportopleiding. Dit schooljaar is de moeder aller sporten toegevoegd aan het brede aanbod. Atletiektrainer Ronald Huethorst, een verdienstelijk oud-meerkamper die jarenlang voor de Atletiek Unie werkte en inmiddels vier jaar in dienst is als hoofdtrainer bij AV PEC 1910, is de docent.
Dit seizoen heeft hij een groep van veertien onder zijn hoede. Van de twintig kinderen die zich vorig jaar hadden aangemeld, waren twaalf goed genoeg bevonden om toegelaten te worden. Daar kwamen later nog twee bij. “De jongste is dertien en de oudste is zeventien”, zegt Huethorst. Enkele van die leerlingen zijn door Huethorst opgetrommeld om te helpen bij de selectiedag voor de nieuwe atleten van de toekomst.
Zeven kinderen staan klaar op deze winderige woensdag, in het bijzijn van hun ouders, bij de (vorig jaar augustus opgeleverde) atletiekstrook naast het Landstede Sportcentrum.
Van de zeven kinderen die staan te trappelen om te laten wat ze kunnen, zit er niemand bij die hier niets te zoeken heeft. Allemaal hebben ze voor hun leeftijd een buitengewone aanleg voor atletiek of een buitengewone wil om hier verder in te komen. Dat wil zeggen: voor het blote oog. Of de kinderen ook daadwerkelijk worden toegelaten blijkt binnen maximaal twee weken na de testdag.
Onderdelen die aan bod komen zijn, in chrono: sit-ups, loopsprongen, 30 meter staande en vliegende start, stand-verspringen en drie pas-verspringen, kogelstoten voorover en achterover en tenslotte een loop van 600 meter.
'Het is hun keuze'
Melchior Treffers hijgt wat uit na het laatste onderdeel. Ondanks dat hij van de zeven de op-één-na-langzaamste is, heeft hij een goed gevoel over de testdag. Heel gek is het overigens niet dat Melchior achteraan bungelt bij de loop. Met zijn elf jaar is hij één van de jongsten die zich voor vandaag hadden aangemeld. En duurlopen zijn niet zijn specialiteit. “Daar ben ik heel slecht is. Ik vind het te lang”, zegt Melchior, die meer heeft met ver- of hoogspringen. Dat de loopsprongen niet helemaal naar wens gingen, zit hem dan ook wel een beetje dwars. Verder vond hij het goed gaan. Hij gaat thuis in spanning wachten op een telefoontje dat hopelijk niet komt. Alleen degene die niet worden toegelaten krijgen namelijk telefonisch toelichting. De rest per mail. Op de vraag of hij het erg vindt mocht hij niet worden toegelaten, geeft Melchior antwoord als een volleerd prof (diplomatiek en niet verheffend dus). “Ik kan er niet boos over worden. Ik zou het wel heel jammer vinden, maar het is hun keuze.”
Melchior heeft al geleerd om tegenover de pers niet hoog van de toren te blazen. Ouders Michiel en Danielle hebben tijdens de oefeningen namelijk verklapt dat ze er eigenlijk wel vanuit gaan dat hij wordt toegelaten. “En Melchior zelf ook. Hij was best gespannen. Dat komt ook omdat zijn zus al is toegelaten (Celine, hockey, MdR). En een clubgenoot van hem zit al op het CSE.” Die club is AV ’34 uit Apeldoorn. Melchior loopt er al sinds zijn zesde rond. Dit jaar wordt hij twaalf. Net zoals zijn grote voorbeeld, Eelco Sintnicolaas, wil hij zich ook bekwamen in de meerkamp.
Bekendheid CSE
De bekendheid van het CSE, een in Nederland uniek onderwijsconcept, neemt steeds grotere vormen aan. Door een collega op zijn werk in Heerde werd vader Michiel getipt over het CSE. ‘Is dat niet wat voor jouw zoon?’ “Inderdaad”, dachten Michiel en Danielle. “Sport is zijn lust en leven. Hij is van jongs af aan al voortdurend in beweging. Hij zit op schaatsen en atletiek. Hij heeft vijf keer in de week training en op zaterdag een wedstrijd, soms wel twee. En nooit met tegenzin", vertelt Michiel. "De combinatie onderwijs en training op het CSE vonden we interessant. Dat lijkt ons ideaal voor hem", vult Danielle aan.
