ZWOLLE - Na rust gaat eindelijk de knop om bij HC Zwolle. De ‘meiden’ van Roel Stofmeel leveren een matte eerste helft af tegen Phoenix dat aan een half mislukte strafcorner genoeg heeft om de 0-1 op het scorebord te krijgen.
Dan offert de coach zijn stembanden op om zijn door blessures gemankeerde formatie verbaal bij te staan. ‘Gas geven’ en ‘baltempo houden’. Zijn aanwijzingen zijn tot ver in de omtrek van Het Hoge Laar te horen. De vonk slaat over. Zonder groots te spelen stroopt Zwolle, noodgedwongen aangevuld met kortstondige herintreders als Merel Voerman en Mirte Franken, de mouwen op en komt het langszij. De voorzet aan de linkerkant is er van Lynn van Beek, de moeilijkheidsgraad is hoog maar talent Sophie Locht weet de assist alsnog tot doelpunt te promoveren. ‘Door blijven drukken’, schreeuwt Stofmeel. Een minuut later tilt Anne Roos Meppelink de stand naar 2-1. Als Ester Kip, ‘geleend’ van vrouwen 2, de 3-1 binnen slaat zit de zege in de knip en hoeft Stofmeel zijn stem niet meer als extra wapen te gebruiken. “Ik ben hier erg blij mee”, stelt hij na afloop. “Twee overwinningen zorgen voor een lekkere ‘boost’. Want bijna iedereen liep de deur uit. We hebben noodgedwongen, maar wel bewust gekozen voor de jeugd. Waarom ik ben gebleven? Zonder arrogant te zijn denk ik dat ik ook deze selectie sterker kan maken. En ik loop niet snel weg. We speelden helemaal niet goed vandaag maar als ik zie hoe Lynn van Beek twee assists geeft en hoe Anne Roos en Sophie scoren, weet ik dat er perspectief is.” Ook Sabine van Eijk is blij. Zij verliet Zwolle om aanvankelijk haar geluk bij Union in Nijmegen te beproeven. Ze keerde na de voorbereiding terug en vormt met Ruth Meutgeert en keepster Aline de Visser na de exodus de ‘oude hap.’
"Zwolle voelde beter. Ik ben een gevoelsmens. En ik ben weer in een hele leuke groep terechtgekomen. Ook kwalitatief zie ik mooie dingen ontstaan."
Jolanda Lenferink | maandag 19 september 2016 15:27