‘Sportverenigingen zouden meer buiten de gebaande paden moeten treden’

(door Mark de Rooij)

ZWOLLE - Jeroen van Leeuwen was amper twee maanden directeur van Sportservice Zwolle toen de gemeente een bezuiniging aankondigde van acht ton op de sport. Het markeerde de start van Van Leeuwen, bijna twee jaren geleden, als baas van het steun- en adviespunt en zorgde indirect voor een koerswijziging.

Als opvolger van Toon Kannekens, die vanaf de start in 2004 SportService Zwolle leidde, kon Van Leeuwen (33) gelijk aan de bak. “Op het moment dat je weet dat er elf miljoen bezuinigd moet worden door de gemeente, weet je dat de sport ook aan de beurt komt. Dan wordt de organisatie, en de sport in de breedste zin, wel even op scherp gezet. Hoe toekomstbestendig zijn we? Wat moet er veranderen? Het accentverschil is dat wij in het verleden heel sterk onderwijsgericht waren. Dat hing ook vast aan het brede school-beleid. Het gaat nu meer richting de sportverenigingen. Ik denk dat verenigingen dat ook wel merken”, aldus de geboren en getogen Zwollenaar.

Door de forse verhoging van de zaal- en veldhuur stijgt het water verschillende Zwolse sportclubs inmiddels tot aan de lippen. Waar de meeste verenigingen voorheen aan een A-diploma genoeg hadden om het hoofd boven water te houden, is dat met de (financiële) tegenstroom niet meer genoeg om de kade te bereiken. SportService Zwolle helpt een drenkeling graag aan wal, maar stuurt het daarna snel op zwemles.

Blue Hawks en SV Zwolle

“Blue Hawks (honk- en softbalvereniging) is een mooi voorbeeld. Dat stond op de rand van de afgrond en kwam bij ons voor hulp. Daar gaat het nu heel goed, de continuïteit van de vereniging is in ieder geval niet meer in gevaar. SV Zwolle voetbal vind ik ook een mooi voorbeeld. Het bestuur was te druk, naast besturen moest het ook uitvoeren. Met die boodschap kwam het bij ons. Met tien, twaalf betrokken clubmensen zijn wij aan de slag gegaan. Daar is een nieuwe organisatiestructuur komen te staan door met leden in gesprek te gaan over de toekomst, en die leden te bewegen om iets voor de vereniging te doen. Dat wordt de toekomst. We moeten terug naar het principe van de vereniging, ‘voor en door de leden’. Tuurlijk, je betaald contributie. Maar als al die vrijwilligers niet zoveel werk verzetten, moet die contributie omhoog. Relatief gezien is sporten bij een vereniging goedkoop. Als je ziet wat je er voor terugkrijgt. Je krijgt training, een wedstrijd, kleding, je kunt douchen, in de kantine zitten. Verenigingen moeten zich daar bewust van zijn.”

Fusies

Van Leeuwen roept verenigingen op om buiten de gebaande paden te treden. “Een volleybalvereniging die alleen zaalvolleybal aanbiedt, zou na moeten gaan denken over een beachvolleybal-variant.” Hij ziet mooie dingen ontstaan op sportparken waar clubs de handen ineen slaan. “Op sportpark Marslanden is er sportaanbod met taallessen, een mooie combinatie tussen maatschappij en sport. Op het Hoge Laar denken ze na over hoe ze tot gezamenlijk inkopen komen. Ook op sportpark de Pelikaan is men zich aan het oriënteren op haar maatschappelijke rol.” Van Leeuwen juicht fusies toe, maar kent de sentimenten die een volledig samengaan vaak in de weg staan. De positieve voorbeelden spreken echter voor zich. “De handbalfusie tussen Tyfoon en SV Zwolle is een prachtig voorbeeld. En het hockey, ZHMC en Tempo ’41, eveneens. Het zou niet verkeerd zijn als naast elkaar gelegen verenigingen wat meer met elkaar zouden ‘knuffelen’. Als dat tot fusies leidt, juich ik dat toe omdat je dat sterker maakt.”

Ambities Van Leeuwen

De huidige directeur kwam al kort na de oprichting, in 2004, bij SportService Zwolle terecht. Hij liep er stage voor zijn studie sportmanagement aan Hogeschool Windesheim en werkte er daarna enkele jaren als consulent sportstimulering om vervolgens door te groeien naar projectmanager en, in 2009, algemeen manager. “Dat heb ik vijf jaar gedaan en in januari 2014 kondigde Toon (Kannekens) aan dat hij er mee ging stoppen.” Van Leeuwen had inmiddels een MBA sportmanagement afgerond en was toe aan een nieuwe stap. “Toon droeg mij voor bij de Raad van Toezicht en uiteindelijk ben ik het geworden. En dat vind ik nog steeds hartstikke mooi, als geboren Zwollenaar werken voor de organisatie die voor jouw passie staat. Prachtig. Ik ben heel blij geweest met het vertrouwen. Daar ben ik Toon en de RvT ook dankbaar voor.”

Van Leeuwen voetbalde zelf jarenlang bij WVF en is het komende seizoen assistent-trainer van WVF 1. Na drie jaren als trainer van het tweede vormt hij komend seizoen een duo met de eveneens nog jonge Herben Visscher. “Ik heb samen met Herben in de PEC Zwolle-jeugd gevoetbald. We hebben veel contact met elkaar. Dat klikt persoonlijk goed. Als type denk ik dat we wel op elkaar lijken qua enthousiasme en positiviteit. Ik ben wat observerender denk ik. Ik loop natuurlijk al jaren bij WVF. Dat is voor een hoofdtrainer wel prettig denk ik. Het is handig als je de wegen kent.”

Wat betreft de ambities van Van Leeuwen in het trainersvak, kan hij kort zijn. “Die heb ik niet. Ik heb meer ambities in mijn werk. Die zijn wel voetbal gerelateerd. Ik heb altijd gezegd dat ik ooit bij een betaald voetbalclub een leidinggevende functie wil hebben. Dit is geen open sollicitatie, haha, maar wel iets dat ik ambieer.” Hij kijkt vanuit zijn kantoor uit het raam naar het PEC Zwolle-stadion. “Als ik dan naar de overkant kijk, dan zou dat wel een prachtige club zijn voor een volgende stap.”