ZWOLLE - Dan kom je pas om tien over twee het sportpark op, kleed je je snel om een warming-up af te raffelen en dan scoor je rond vijf over half vier je derde treffer van de middag. Een kwartiertje later ga je met applaus van het veld, zie je je team winnen met 7-0 en lijkt de grijns op je gezicht na afloop altijddurend. Dan heet je Johnsen Bacuna, en dan maak je je niet snel zorgen: “Misschien moet ik het altijd zo doen?”
Johnsen Bacuna stapt in Utrecht in zijn auto. Hij ziet een lichtje branden dat niet hoort te branden. De auto start niet. “Het is geen barrel of zo, maar een Peugot 208, uit 2014!” Startkabels er bij en hupsakee, starten-lopen. Niets aan de hand. “Maar dat lampje brandde onderweg wel en bij Nunspeet sloeg de motor af. Gewoon op de snelweg. Gelukkig was het dichtbij een tankstation dus daar heb ik ‘m naartoe geduwd.” Een telefoontje later, rijdt een Berkum-taxi richting Nunspeet en kan Bacuna gewoon zijn basisplaats opeisen.
Het zal een curieuze anekdote in de kantlijn van een memorabele wedstrijd worden. De zon legt een heerlijke warme deken over sportpark De Vegtlust als VV Berkum het opneemt tegen Go-Ahead Kampen. Het is de laatste kans voor de thuisploeg: er moet vandaag een resultaat gehaald worden tegen de koploper uit Kampen. De wedstrijd begint kalmpjes en kleine uitvallen van beide ploegen resulteren in niets. Maar na een kwartier is daar het eerste doelpunt. Terwijl Jurrian Zandbergen op de grond ligt, wordt een aanval van Berkum afgeslagen, schiet Go-Ahead de bal niet buiten de lijnen, waarna Berkum in een vloeiende aanval, met als eindstation Bacuna, op voorsprong komt. De grootste slag slaat Berkum als de klok op dertig minuten staat: de ploeg krijgt een strafschop en ziet Go-Ahead-speler Ruben van der Veer met rood van het veld gaan. Wat tot de rust volgt zou je een afstraffing kunnen noemen. Aan de hand van Chris van der Meulen en Bacuna, loopt de thuisploeg uit naar 4-0.
Meteen na de pauze, gooit Bacuna zijn heupen helemaal los. Binnen een minuut degradeert hij zijn directe tegenstander tot een pylon met artrose en schiet hij de bal op de paal om zijn eigen rebound binnen te tikken. Nog voor er vijftig minuten op de klok staan, scoort hij zijn derde treffer als hij het eindstation van een flitsende aanval is: 6-0. Op de tribune schreeuwt men ‘tien, tien, tien’. Zo ver komt het niet. Bacuna verlaat na ruim een uur spelen onder luid applaus het veld. “Ongelooflijk, hè”, straalt Bacuna. En dan knipogend: “Ik moet vaker pech hebben.”
Bacuna verstevigt dankzij zijn drie goals zijn positie aan kop van de Salverda Topscorerscompetitie. Zie onderaan de pagina.
