ZWOLLE - Arno Hoekstra kondigde afgelopen week zijn vertrek aan bij Berkum (na dit seizoen) en prompt verloor de hoofdklasser zaterdag kansloos van Eemdijk (0-4). Of er een verband ligt, durft Hoekstra niet te zeggen. Wel weet Hoekstra dat het zijn grootste nederlaag ooit bij Berkum is.
"Het klopte gewoon niet. Verdedigend kwamen we niet in de duels. We werken niet samen in de eerste helft. Het was ieder voor zich", doelt Hoekstra op de onsamenhangendheid die Berkum tentoon spreidde. Het leidde tot een 0-3 achterstand na 34 minuten. "In de tweede helft waren we optisch beter en hadden we een beetje pech in de afronding." Berkum staat na de derde verliespartij dit seizoen vierde.
Hoekstra is bezig aan zijn tweede seizoen bij Berkum, waarmee hij vorig seizoen kampioen werd. De Fries heeft het prima naar zijn zin en betreurt zijn vertrek, maar ziet geen andere mogelijkheid in verband met zijn werk. Hoekstra heeft een metaalbedrijf, met twee partners, dat stalen trappen en ballustraden ontwerpt, produceert en verkoopt. "Zolang ik trainer ben, kan ik daar niet al mijn tijd in steken. Die afspraak hebben we ook gemaakt, alleen ik verwacht dat ik daar volgend seizoen heel druk mee ben. De voetballerij kost steeds meer tijd. Ik steek zeker 25 uur per week in Berkum. Als ik als zelfstandige 50, 60 per uur week moet gaan werken en ook nog 25 uur in een voetbalclub moet gaan stoppen, dat wordt hem gewoon niet. Ik steek veel tijd in een vereniging en ik denk niet dat ik dit volgend seizoen kan waarmaken."
Hoewel Hoekstra achter zijn keuze staat, valt het hem niet gemakkelijk om Berkum na dit seizoen te verlaten. "Er is een klik met de spelersgroep, met de club, de supporters. Ik voel me daar thuis." Na twintig jaar vrijwel onafgebroken werkzaam te zijn geweest in de voetballerij, zal het erg wennen zijn om komend seizoen niet op het veld te staan. "Ik ben een voetbaldier. Het is een manier van leven geworden. Eigenlijk heb ik hier de afgelopen twintig jaar naar toe gewerkt, want ik wilde altijd het maximale eruit halen. Ik weet niet of dit het maximale is, maar dit is wel een niveau waar ik op wil acteren als trainer. Met een leuke spelersgroep bij een mooie verenging. En dan zeg je: 'ik stop ermee'. Het voelt op dit moment absoluut niet als een keuze voor het leven. Ik hoop dat ik het in de toekomst weer kan combineren met het werk."
