(door Wouter Foppen)
ZWOLLE - Zes duels moest WVF wachten op de eerste overwinning. Het wist in al die potjes slechts één keer te scoren, maar zaterdag was alles anders. Er werd op eigen veld gewonnen van Nunspeet en zelfs meer dan één keer gescoord. Invaller Niels Goedegebuur werd in extremis de held: 2-1. “Ik ben echt zielsgelukkig met deze overwinning”, roept WVF-trainer Freddy Smit na afloop.
Assistent-trainer Roy Dusink weet van blijdschap niet meer wat hij moet doen. De handen gaan de lucht in en zonder het te beseffen mikt hij zijn bidon zo over de tribune. Dusink weet het van gekkigheid allemaal ook niet meer wanneer Niels Goedegebuur WVF in de slotfase langs Nunspeet schiet. Het zijn uitzinnige taferelen, die doen denken aan een wedstrijd om promotie of tegen degradatie. Het gaat hier echter om de eerste zege van WVF. “Ik hoorde net dat Roy die bidon over de tribune gooide”, lacht trainer Smit. “Dat zegt ook wel alles, hoe groot de opluchting is. Deze overwinning hadden we echt even nodig.”
Goedegebuur is de man die de boeken in gaat als de veroorzaker van alle uitbundigheid. De spits zag vanaf de bank dat zijn ploeg alle moeite had met Nunspeet, dat al na achttien minuten met tien man verder moest. Lars ten Dolle zag bij een 0-1 stand de rode kaart. Goedegebuur mocht tien minuten voor tijd invallen voor Romano Luhukay en deed dat nog altijd bij diezelfde achterstand. Tien minuten later was de wereld ineens anders. Eerst zorgde Muhittin Yukselen voor de gelijkmaker en in de slotfase kwam er zelfs nog een overwinning. Goedegebuur reageerde attent op matig uitverdedigen en bleek oog in oog met de keeper koelbloedig als een echte spits. Om de keeper, in het netje en feest.
“Het is natuurlijk geweldig om een invalbeurt zo te bekronen. Ik krijg niet heel vaak een kans en als je die dan krijgt, moet je het laten zien. Nou… Volgens mij is dat wel gelukt”, straalt de matchwinner.
