Gebroeders: Laat WVF voorbeeld voor ons zijn'
(door Mark de Rooij)ZWOLLE - Allebei beleefden ze een memorabel seizoenslot. De één geweldig, promotie met WVF, de ander verschrikkelijk, degradatie met Berkum. Maar over het afgelopen seizoen hebben ze het liever niet meer, daar is al zoveel over gezegd en geschreven. Op de tribune van vv Berkum zijgen Bas (28) en Matthijs (26) Bouwhuis neer op de houten bankjes. Op het hoofdveld voetballen vier jongetjes, die even daarvoor tussen het prikkeldraad door Sportpark Vegtlust zijn binnengedrongen. Zo'n vijftien meter naast de gesloten toegangspoort is het draad wat minder strak gespannen en is het ook voor drie volwassen mannen mogelijk zich daar tussendoor te wurmen. Het is geen onbekende route voor de broers, die kind aan huis waren bij de club die zo is ingebed in de wijk. Het is waren' en niet zijn', omdat Bas sinds afgelopen seizoen voor WVF voetbalt. Het is alweer een tijdje geleden dat hij bij Berkum was. Vroeger was dat ondenkbaar. Terwijl vader in veteranenelftal FC Wissel', met een knipoog vernoemd naar het zorgcentrum vlakbij, een balletje trapte en moeder kantinedienst draaide, vermaakten Bas en Matthijs zich elders op het sportpark met een voetbal. SchitterenOp zaterdag wisten we niet beter eigenlijk, altijd naar Berkum. Met in het achterhoofd om zelf later te schitteren in de hoofdmacht. Ja, eigenlijk wel, zegt Bas. Naah, tot aan de C'tjes en B'tjes was ik er niet zo mee bezig, maar op een gegeven moment komt het wel dichterbij en wil je het wel heel graag, maar het is niet zo dat dat al van jongs af aan een enorm einddoel was, reageert Matthijs. Het is wel gewoon leuk dat je bij de club waar je bent opgegroeid
dat je daar in het eerste eindigt. Dat is, vind ik, hoe het hoort te zijn. Tegenwoordig zie je jeugdspelers al van club naar club hoppen. Op twee seizoenen SV Zwolle na (gegroeid als keeper, mooie tijd gehad) speelde Matthijs altijd voor Berkum. Hij is er alweer zes seizoenen eerste doelman. De loopbaan van Bas (middenvelder en bij WVF uitgegroeid tot de spreekwoordelijke stofzuiger) verliep grilliger. Kruisbandproblemen gooiden roet in het eten toen hij, in het seizoen 2010/2011, eindelijk een basisplaats had veroverd. Na zijn revalidatie speelde hij een seizoen in Berkum 2 en dat dacht hij aanvankelijk afgelopen seizoen ook te gaan doen. Totdat hij door maatje Hiro Granapragrassan (die in 2012 overkwam van Berkum) werd overgehaald naar WVF te komen. Het kriebelde om wat anders te proberen. Er was ook al eerder sprake van geweest en ik dacht: als ik nu niet ga, komt het er nooit meer van'.VerzoekHet verzoek om het niet uitgebreid over het afgelopen seizoen te hebben wordt gerespecteerd, maar de broers begrijpen dat er niet helemaal aan te ontkomen valt. Berkum degradeerde van de hoofdklasse naar de eerste klasse, WVF bewandelde de omgekeerde weg. Het succesverhaal van WVF is al vaker verteld. Achter de neergang van Berkum staan wat meer vraagtekens. Dat de ploeg die een seizoen eerder nog bovenin meedraaide rechtstreeks degradeerde werd lange tijd niet voor mogelijk gehouden.Misschien was dat juist wel het probleem. Dat we dachten dat het wel goed zou komen, zegt Matthijs desgevraagd. Hij windt er geen doekjes om, maar laat evenmin het achterste van zijn tong zien. Wel wil hij kwijt dat het in de selectie niet lekker zat, dat de klik met de trainer was uitgewerkt en dat de slechte resultaten voor de buitenwereld eigenlijk verrassender waren dan voor veel spelers zelf.Voor volgend seizoen wil Matthijs de verwachtingen niet al te hoog opschroeven: Ik wil niet vervallen in al die kansloze clichés die je altijd hoort en waar ik het niet mee eens ben. Ik kan hier ook een verhaal afsteken van: we zijn natuurlijk favoriet en we zijn het aan onze stand verplicht, enne
we willen terug naar de hoofdklasse en dat is met de spelersgroep ook echt mogelijk'. Dat is allemaal zo makkelijk. Het klopt allemaal wel, en het is heel stoer om te zeggen, maar bescheidenheid is misschien wel een keer op zijn plek. Bas: Ja, je ziet waar het ons gebracht heeft hè. Matthijs: Ja, laat WVF maar een voorbeeld voor ons zijn. Oeh, ja(!), hahaha, die komt er wel in denk ik. Bas: Haha, Ja, dat zou mooi zijn. Inderdaad.Onderschrift: Bas (in de dug-out) en Matthijs Bouwhuis op het sportpark waar ze zijn opgegroeid'. Foto: Pedro Sluiter
