(door Mark de Rooij)
ZWOLLE - Bijna anderhalf uur gebeurt er helemaal niets op de plek waar mensen op een leuke manier in aanraking zouden moeten komen met de sport honkbal. De EK-honkbalbus staat er nog wel, op het Grote Kerkplein, maar door het noodweer ligt het programma stil en de luchtkooien plat. De inactiviteit houdt niet de hele middag aan, maar de (dreiging van) regen zorgt er wel voor dat het een stuk minder druk dan is verwacht, op deze Blauwvingerdag.
Aan het idee lag het niet. De EK-honkbalbus, die al een half jaar door het land rijdt om het komende EK honkbal in Nederland te promoten, werd door honk- en sotbalvereniging Blue Hawks naar Zwolle gehaald. De eerste gedachte van de vereniging om deze op het eigen sportpark te laten komen, werd omgevormd naar een idee om het midden in het centrum te doen, tijdens een Blauwvingerdag. Dat idee kwam van Sportservice Zwolle, met wie Blue Hawks nauw samenwerkt. "Dan trek je andere mensen aan. Het hoeft niet zozeer leden op te leveren - we hebben ook net de open dag gehad op ons eigen park-, maar het is een mooie kans om mensen op een andere manier in aanraking te laten komen met honkbal. En de honkbalbus brengt een aantal bijzondere dingen met zich mee. Zoals een snelheidmeter voor werpers, dat is vrij uniek", aldus Blue Hawks-voorzitter Rogier van Zon.
Tussen de regendruppels door maar eens een balletje gooien dan. Kijken of de verslaggever van dienst een beetje in de buurt kan komen van de snelheden die mannen van het eerste team halen. 120, 130 kilometer per uur, naar verluid. "De profs halen wel 150, 160", zegt Annelie van Blue Hawks. Even de arm losgooien: na een paar pogingen die rond de 90 uitkomen, wordt de magische 100-grens geslecht. 104 is het pr. "104... zo! Dat is het hoogste van alle voorbijgangers tot nu toe.” Het moment van glorie houdt niet lang aan. “Je gooit eerst je elleboog naar voren. Dat deed ik vroeger ook. Dat kun je wel een paar keer doen, maar in een wedstrijd moet je 80 keer gooien. Dan gooi je je arm kapot.” Meer indraaien en het lichaam gebruiken, is het devies.
Naast de snelheidsmeter is er voor de geïnteresseerden een werpspel dat de precisie test, er is een slagkooi en een model-honkbalveld, waarop kinderen zo snel mogelijk langs de honken moeten rennen. Het mini-honkbalveld is het eerste onderdeel dat eruit wordt gehaald. ‘Te glad, gevaarlijk voor de kinderen’, is het oordeel.
Regen is de chauffeurs van de EK-honkbalbus niet vreemd. Ze reizen tenslotte al een half jaar door Nederland en in dit land is het nu eenmaal niet vaak droog. “In Enschede was het heel slecht weer. Daar konden we een kwartier iets doen. Hier hebben we in ieder geval nog een mooi eerste uur gehad. Toen was het nog wel redelijk druk”, zegt Jeroen de Wit van de honkbalbond. De twee mannen in het oranje houden de moed erin. “Nou, leuk feestje hier zo bij de Blue Hawks”, zegt Jaap Visser sarcastisch terwijl de regen op het Grote Kerkplein neerdaalt. “Nee geintje hoor, we gaan zo weer verder. Dan bouwen we het weer op.”
