Echte liefhebbers ploeteren in het zand bij Beach Soccer
(door Mark de Rooij)ZWOLLE - Zon, harde beats en getalenteerde voetballers die ploeteren in het zand onder het oog van een honderdtal toeschouwers rondom het voor drie dagen aangelegde veld op het Rode Torenplein. Beach Soccer in Zwolle begint steeds meer te leven. In Leeuwarden, waar het strandvoetbalcircus van de KNVB zaterdag neerdaalde, stonden volgens speler/trainer van Pelikaan Beach Soccer Zwolle (PBSZ) Jurian Meijntjes drie man en een paardenkop. In Amstelveen was het iets beter, maar zo druk als in Zwolle was het nergens tijdens de reguliere competitie. Dit komt mede doordat het programma nergens zo groot is als in Hanzestad. Drie dagen werd er op het Rode Torenplein gevoetbald door kinderen, vrouwen en mannen, van verschillende niveaus. Zaterdag werd Dieze West voor de tweede keer op rij kampioen van de amateurs. Naast voetbal was er voortdurend muzikale omlijsting (lees: dancemuziek met harde, indringende beats) en een beachparty.Op succes gerichte supporters zijn het niet, de toeschouwers tijdens de wedstrijden op zondag. Het Zwolse team staat er namelijk allesbehalve rooskleurig voor en moet de komende weken met drie concurrenten knokken voor handhaving in de Eredivisie Beach Soccer. “We kunnen van iedereen winnen, maar ook van iedereen verliezen. Dat is een beetje het verhaal van dit seizoen”, zagt Marthijn van der Steege na de overwinning op Betuwe Beach Soccer, dat samen met Zwolle de vreemde eend is in een door teams uit het Westen gedomineerde sport. De WVF-verdediger, bezig aan zijn tweede seizoen bij PBSZ, ziet het strandvoetbal als een mooie manier om fit te blijven in de zomer. “Ik geniet er echt van. Het is een supermooi spelletje. Je speelt met goede voetballers, en in het veld gaat het er fanatiek aan toe.” De Zwollenaren, na het vertrek dit jaar van Sillie Dilüru getraind door Meijntjes, lopen dit seizoen wat achter de feiten aan. “Doordat er nog maar acht teams over zijn in de Eredivisie, heb je bijna alleen nog maar sterke tegenstanders”, weet Meijntjes. En de meeste van die teams trainen vaker dan PBSZ, dat buiten de wedstrijden om één keer per week bijeen komt. Meijntjes heeft de trainingen teruggebracht van twee, soms drie keer per week naar één keer. “We stonden vaak met vijf, zes man te trainen. Nu is de opkomst beter, 12, 13 zijn er meestal.” Van der Steege is niet rouwig om die verandering. “Iedereen doet het erbij.Veel hebben ook een vrouw, en kinderen. Die wil je ook aandacht geven. Het is niet ‘the way of life’ zoals met veldvoetbal. Dan ben je er gewoon altijd.” Voor de spelers van PBSZ is voetballen op het veld, en soms in de zaal, niet genoeg. Meijntjes: “Het zijn echt de liefhebbers die hier spelen.”Michael Wolf en aanvoerder Jordi Lemmens proberen een tegenstander af te stoppen. Foto: Pedro Sluiter.
