ZWOLLE - "De meeste mensen gaan naar Tibet om wat te halen. Na mijn eerste reis in 2006 heb ik besloten terug te keren en om wat terug te doen." Berend Jan Kroesen, bewegingsdocent bij Onderwijscentrum de Twijn, vertrekt op 1 juli met vier studenten van de Sportacademie om met kinderen in Tibet spellen te gaan doen.
"We willen de kinderen zowel lichamelijk als geestelijk in beweging zien te krijgen", legt hij uit. "Door de Chinese bezetting zijn veel kloosters verdwenen, krijgen kinderen minder opleiding en spelen ze haast niet. De Tibetanen hebben een uitzichtloos bestaan met vaak als enige bezitting een zak met kleren. Ze kunnen wel denken en voelen, maar niet goed meer handelen. Met sportieve activiteiten willen ze hun leven leuker maken, waardoor ze hopelijk ook meer sociale contacten krijgen en bijvoorbeeld leren omgaan met winst en verlies." In de vijftig dagen dat de groep in Tibet is, willen ze 25 dorpen aandoen waar ze elk twee dagen blijven. Zodoende hopen ze 500 kinderen te bereiken. Via China laten ze sportartikelen komen, zoals voetballen, tennisballen, pilonnen en mogelijk ook tennisrackets of hockeysticks. "Mensen die hoger dan 2.500 meter wonen, gebruiken meestal alles dat voorhanden is als brandstof. We nemen dus vooral onbrandbaar materiaal mee", zegt Kroesen met een glimlach. Als de groep een dorp verlaat, laten ze de sportartikelen namelijk achter.
De initiatiefnemer ziet zijn reis als een `pilotversie´. "Ik hoop dat we een zaadje planten." De organisatie blijkt echter nog geen sinecure. Was het eerst de bedoeling om naar het oosten van Tibet te gaan, nu blijkt dat China het gebied hermetisch heeft afgesloten. Kroesen houdt de actuele situatie dan ook nauwlettend in de gaten. "We vliegen naar Chengdu en gaan vandaar met de trein naar Lhasa. Ik schat in dat die route minder problemen oplevert. In Lhasa kunnen we wat grote bezienswaardigheden bekijken. Daar levert een Zwols bedrijf ook de sportartikelen af. Vanuit Lhasa gaan we met twee Landrovers op pad. We nemen een gids, een tolk en een kok met voedsel mee. Tenten en slaapzakken kopen we in Tibet; we gaan dus overnachten in en om de Landrovers."
Over hoe ze de activiteiten gaan oppakken, heeft Kroesen goed nagedacht. "We gaan een pleintje opzoeken en dan komen kinderen vaak vanzelf. We gaan met z´n vijven eerst bij elkaar zitten en elkaar spullen geven, als een flesje water, om te laten zien dat we bij elkaar horen. We kiezen ervoor niet te prominent een dorp binnen te komen, dat kan juist afschrikken." De deelnemers aan de reis bekostigen de reis zelf. De hele begroting is 30.000 euro, waarvan 20.000 euro van fondsen en sponsors moet komen. Kroesen heeft volledig zijn zinnen op Tibet gezet. "In dat land zijn geen projecten, omdat China ze niet toelaat. Maar we moeten koste wat kost voorkomen dat de bijzondere Tibetaanse cultuur verdwijnt."
