ZWOLLE / KAMPEN – Hij spreekt van ‘een unieke kans en een innerlijke noodzaak’. Hans Schoorlemmer kiest met zowel zijn hoofd als hart voor de Dominicanenkerk. De pastor, die de laatste jaren actief was in achttien kerklocaties, wil de laatste jaren van zijn loopbaan opnieuw wortelen op één plek. “Het is misschien niet meer van deze tijd, maar ik werk het liefst binnen een gemeenschap waarin ik mensen vertrouwd kan zijn”, zegt de Zwollenaar. Op vrijdag 3 februari treedt hij aan in de Dominicanenkerk en afgelopen zondag was zijn afscheid in de Buitenkerk in Kampen, een plek waar hij veel goede herinneringen aan bewaart.
Kampen, IJsselmuiden en Hasselt zijn hem dierbaar. Dat geldt eveneens voor zijn latere, veel grotere werkveld, in Zwolle, de Flevopolder en de Noordwesthoek van Overijssel.
“Ik rijd nu naar Lelystad ,naar Kuinre, naar Steenwijk, en Hattem”, aldus de Zwollenaar die het rijtje nog veel groter kan maken. “Op het moment dat ik een uitvaart leid in Swifterbant, ben ik gemotiveerd. Dan neem ik de tijd voor het gesprek met de familie. Maar er is geen vervolg. Contacten komen en gaan. Het kostte energie om me daar steeds opnieuw voor op te laden met het gevoel dat je tekort schiet”, aldus Schoorlemmer, op wie het vele reizen en organiseren een wissel trok. Dat is wat hij bedoelt te zeggen als hij het heeft over een ‘innerlijke noodzaak’.
Toen er bij de Dominicanenkerk een vacature voor pastor vrijkwam, begon het hart van Schoorlemmer te sneller te kloppen. “Alles in mij zei: ‘Ga er voor en laat je niet weerhouden door mitsen en maren’.” De Dominicanen spreken hem aan om hun traditie, die tracht ‘de blijde boodschap van het evangelie ’ te vertolken in de taal van de tijd. Ze worden niet voor niets ‘Predikheren’ genoemd. Belangrijk in hun geschiedenis is dat ze daarbij ook de ratio, het verstand blijven gebruiken. Kern van het geloof is het geheim van de goddelijke liefde. Deze gaat het verstand te boven, maar ontslaat je niet van de plicht de rede te gebruiken en dat geloof en de Bijbelse verhalen te vertalen naar de eigentijdse context, aldus de pastor.
Schoorlemmer: “Een prachtig voorbeeld vind ik het verhaal van Jezus die tegen de lamme zegt: ‘Sta op en loop’. In mijn ogen is dit verhaal meer dan een getuigenis van een wonder. Het daagt ons uit na te denken over de vraag wat ons in het leven verlamt. Zijn we bereid een leven te leiden dat vrijer is, barmhartiger en liefdevoller?” Hedendaagse vragen staan centraal in de cursussen die Schoorlemmer geeft. Het werk als pastoraal werker zal, net als de afgelopen twintig jaar bij de Thomas a Kempis Parochie waar hij nu afscheid van neemt, divers zijn. “De Dominicanenkerk heeft redelijk wat voorgangers wat inhoudt dat ik iets minder zal preken.” Het leiden van begrafenissen, het voeren van pastorale gesprekken en cursuswerk zal niettemin weer deel uitmaken van zijn werkzaamheden.
Het wordt alleen overzichtelijker en meer nabij. Precies zoals Schoorlemmer het zou willen. Een unieke kans dus. De cirkel is rond. Als kind al wist hij al dat hij dit werk wilde doen. Het moment dat hij in 1963 voor de radio zat te wachten op witte rook uit het Vaticaan om een nieuwe paus aan te kondigen staat in zijn geheugen gegrift. Een niet heel gebruikelijke interesse voor een kind.
De volwassen Schoorlemmer vindt zichzelf nog steeds terug in zijn roeping pastor te worden. In vieringen, gesprekken en groepen wil hij ruimte creëren waarin mensen op verhaal en op adem kunnen komen. Het is volgens hem goed voor een mens zich af en toe terug te trekken en aandacht te schenken aan zijn innerlijk leven, de kwaliteit van zijn contacten, zijn ziel. Dat heeft volgens hem niets te maken met aan jezelf denken. Juist het overal bij willen zijn en de angst om buiten de boot te vallen, is volgens hem de stem van ons bange ego, dat fluistert: je mag niet achterblijven, vlug, doe mee, anders blijf je alleen.”
En weer grijpt hij terug op een bekend verhaal uit de Bijbel. Varend op het meer van Galilea raken de discipelen van Jezus in paniek als er storm opsteekt. Jezus zelf slaapt en wordt wakker gemaakt, waarna hij de wind tot bedaren brengt. Een van de vele wonderen zoals deze in de Bijbel zijn opgetekend. “Is er in deze drukke tijd een plek waar het stil is, een plek voor de ziel? Zo spreekt dit verhaal tot mij, tot ons”, besluit Schoorlemmer.
