De Swollenaer

Donderdag, 26 februari 2026

Nieuws uit Zwolle en omstreken

Extreme hitte veranderde ‘groene kathedraal’ in gevaarlijke ruïne: Bomenkap is onvermijdelijk

Extreme hitte veranderde ‘groene kathedraal’ in gevaarlijke ruïne: Bomenkap is onvermijdelijk
Oude populieren aan Schellerenkweg zijn in 2018 gekapt.
Foto: Pedro Sluiter
Redactie: Christiaan Schutte

ZWOLLE – Menig groenliefhebber zal het pijn doen dat de bijl wordt gezet in de populieren aan de Schellerenkweg, ook wel bekend als de groene kathedraal. Volgens Stedelijk Beheerder Beplantingen Tsjerk Jelsma van de gemeente Zwolle is het echter onvermijdelijk. De situatie waarbij de door de extreme hitte geplaagde populieren op ieder moment hun takken kunnen verliezen, is ronduit gevaarlijk. Fietsers die de wegafzetting negeren nemen een groot risico.

Jelsma: “Wanneer een tak afbreekt, valt niet te voorspellen. Wat het extra gevaarlijk maakt, is dat de populieren staan aan beide kanten van deze drukke weg. Je kunt geen kant op.” Jelsma geeft graag uitleg over de situatie. Niet alleen om eventuele twijfel over de noodzaak van de bomenkap weg te nemen, maar ook om misverstanden recht te zetten. Zo is niet de droogte het probleem, zoals veel wordt beweerd en geschreven. Het is de hitte die funest is. Ook worden niet alle bomen gekapt zoals sommigen denken. Een aantal poplieren wordt teruggebracht van dertig naar tien meter. Holen in de bomen zijn van waarde voor spechten. De bomen gezamenlijk vormen een lijn die als navigatie dient voor vleermuizen die naar de IJssel vliegen.

Maar eerst wat betreft de hitte. Hoe zit dat? Jelsma: “De droogte en hitte hebben weliswaar met elkaar te maken, maar het zijn twee verschillende factoren. We zeggen wel eens dat populieren geen water drinken maar zuipen. Nu is er toevallig veel slootwater in de buurt waardoor de bomen normaal gesproken toch kunnen drinken. Doordat we zoveel warme dagen achtereen hebben, gaan de populieren echter nog meer verdampen dan ze anders al doen. Vergelijk het met dat wij gaan zweten. De populieren konden de hitte niet meer bolwerken met het gevaar van takbreuk tot gevolg.”

Die takbreuk is een beschermingsmechanisme. Daarbij aangetekend dat bomen verschillende strategieën hebben. Lindes bijvoorbeeld laten gewoon hun blad vallen. De populieren aan de Schellerenkweg laten dus hun takken vallen. Doordat de bomen zoveel water verdampen neemt de celspanning in de takken af totdat die breekt. Het grootste risico daarop is aan het einde van middag omdat dan de hitte zijn meeste tol eist.

De Canadese populieren aan de Schellerenkweg zijn van de ondersoort Forndorf die ook nog eens extra gevoelig is voor takbreuk. Jelsma: “Vaak gebeurt het pas bij bomen die vijftig jaar of ouder zijn. Bij de Forndorf kan dat al als die twintig jaar oud is. We hebben deze populieren al tien jaar in het oog. Eigenlijk staan ze helemaal op de verkeerde plek. Nergens anders in Zwolle is de situatie zo extreem als hier.”